| Utrwalanie |
| |
| drążysz łyżeczką w kawie dotykasz kantów
| |
| szósta mija słońce rozgryzło horyzont
| |
| zaczynam się gubić
| |
|
| |
| mam komplet kluczy
| |
| zamknięte drzwi a niebo w aniołach
| |
|
| |
| reszta jak bilet na samolot milczy
| |
| rezerwuję rozmowę inaczej się nie da wszyscy zajęci
| |
| lekarstwo znów zapomniane - mamo, przecież gubisz pamięć
| |
| nie powiem
| |
|
| |
| tak ładnie opowiada tamtą siebie
| |
| i las i ziemię pod kościół żebym nie zapomniała
| |
| scalić nitek co się plączą
| |
| tylko mnie tam nie było a ona
| |
| taka mała
| |
|
| |
| bluszcz owija korale
| |
| czepia się zdarzeń w ogrodzie
| |
| furtka pierwsza miłość
| |
|
| |
| ale to było potem
| |
|
| |
| związuje daty namawia imiona do zeznań
| |
| tamten peron bydlęcy wagon dziecko prawie
| |
| z Sadkowic do Berlina
| |
|
| |
| pamięta bryczkę do Krasnegostawu
| |
| jeszcze Poznań po drodze Lębork albo nie
| |
| Gdańsk - był Lyon Edynburg Sztokholm
| |
| zielona trawa zamarznięty port i tamta myśl
| |
|
| |
| muszę pamiętać
| |
| ona nie zdąży. Zamilkła | |
| |
