| niebo winno spłonąć! |
| |
| skrzydlate myśli oświetlają mędrcom drogę
| |
| jak powstrzymać przerzuty z serc do serc
| |
| wynaleźć wymieszać mikstury jak wraże leki
| |
| by drzewa nie wznosiły się ponad krzewy
| |
|
| |
| prorocze słowa płyną z prądem gangesu
| |
| gdzie wzorem emanują żebracze miski
| |
| w nich też przecież dzwoni podła moneta
| |
| skąd się wzięła skąd przybyła
| |
|
| |
| nakręcamy błędne koła jak pozytywki
| |
|
| |
| na dłuższą metę drażnią monotonią
| |
| jak elegie na cześć śląskich tkaczy
| |
| nasz wóz dwa wieki buksuje w błocie
| |
| przez co nawołują führerowie i wożdżowie
| |
|
| |
| gryź tę dłoń co (nie) karmi
| |
|
| |
| która wcześniej karmiąc bezkrwawo
| |
| rozkazała smażyć gołębie na cześć
| |
| ersatz miłości instytucjonalny gwałt
| |
| miłość brukuje drogę do zniewolenia
| |
|
| |
| nie z systemu zaworów i hamulców
| |
| w których wolno wznieść się można
| |
| nie z cnót w egoizmie i sprzedaży
| |
| tylko gdy stawia się monumentum
| |
|
| |
| z dobrych chęci | |
| |
